Co to jest psychoterapia w nurcie humanistycznym?
Termin psychoterapia pochodzi z języka łacińskiego i dosłownie znaczy „leczenie duszy”. Psychoterapia jest zbiorem technik mających na celu leczenie lub wspomaganie leczenia rozmaitych schorzeń natury psychologicznej. Główny jej cel stanowi zrozumienie przez pacjenta istoty jego problemu i wgląd w ten problem, zmiana zachowań i postaw pacjenta, rozwój jego kompetencji społecznych i emocjonalnych takich jak radzenie sobie ze stresem, panowanie nad zachowaniami agresywnymi, umiejętność nawiązywania i podtrzymywania relacji międzyludzkich, umiejętności asertywnościowe, podniesienie własnej samooceny i motywacji do działania. W psychoterapii zmianę przynosi kontakt psychoterapeuty z pacjentem, relacja ta staje się obszarem, w którym człowiek rozumie siebie i swoje funkcjonowanie lepiej a tym samym może wprowadzać zmiany i wnosić je w swoje życie.
Psychoterapia jest metodą zajmującą się leczeniem lub wspomaganiem leczenia farmakologicznego takich zaburzeń psychicznych jak różnego rodzaju nerwice oraz zaburzenia osobowości. Często do takiej psychoterapii pacjenci kierowani są przez lekarzy specjalistów. Do psychoterapii zgłaszają się także ludzie z różnego rodzaju problemami egzystencjalnymi, tj. problemy w związkach, kłopoty z dziećmi, przeciążenie pracą i tempem życia, syndrom wypalenia się zawodowego, zagubienie w dzisiejszym świecie, samotność, choroba własnych i bliskich. Często okazuje się, że zgłaszane problemy to przysłowiowy „wierzchołek góry lodowej”, które mają swoje źródło głęboko w podświadomości, są odległym echem trudnego dzieciństwa, braku bliskości emocjonalnej ze strony najbliższych osób, braku miłości i akceptacji. Pacjent wraz z psychoterapeutą podczas wspólnych spotkań próbują zmierzyć się z wciąż bolesnymi sprawami z przeszłości, złagodzić poczucie winy, krzywdy, wzmocnić to, co jest źródłem siły. Często dopiero podczas terapii pacjenci uczą się nazywać i wyrażać emocje, dają sobie przyzwolenie na złość, smutek, radość. Odnajdują spokój i zaczynają cieszyć się życiem.
Psychoterapia wywodzi się z klasycznej psychoanalizy Z. Freuda. Przez dziesięciolecia myśl Freuda ewoluowała i kolejni psychoterapeuci opracowywali własne modele pracy z pacjentem w psychoterapii. Obecnie oprócz klasycznej freudowskiej psychoanalizy wyróżnia się: podejście behawioralno-poznawcze, podejście humanistyczno-egzystencjalne, podejście systemowe, oraz integratywne (łączące różne szkoły psychoterapii).
W „STREFIE ZMIANY” psychologowie-psychoterapeuci pracują w nurcie humanistycznym z elementami podejścia integratywnego. Twórcą podejścia humanistycznego jest Carl Rogers – amerykański psycholog i psychoterapeuta żyjący w latach 1902-1987. Według Rogersa „Terapia to taki sposób bycia z drugą osobą, który sprzyja zdrowym zmianom i ułatwia rozwój”. Model pracy w ujęciu humanistycznym opiera się na tzw. triadzie rogersowskiej: Terapeuta tworzy relację z pacjentem poprzez:
empatię, czyli życzliwe zrozumienie problemów pacjenta i wczuciem się w jego sytuację
bezgraniczną akceptacją, czyli przyjęcie zarówno osoby pacjenta jak i problemów z jakimi się zgłosił
autentyczność, czyli bycie sobą w relacji z pacjentem, brakiem udawania.
Główny elementem terapii jest relacja pacjent-psychoterapeuta w oparciu o założenia empatii, akceptacji i autentyczności. Psychoterapeuta humanistyczny towarzyszy pacjentowi w często niełatwej drodze ku zmianie na lepsze.
Psychoterapeuci „STREFY ZMIANY” podejście humanistyczne łączą z elementami innych szkół psychoterapii, w zależności od rodzaju problemu zgłaszanego przez pacjenta, a mianowicie pracują także z technikami psychoterapii GESTALT, behawioralno-poznawczej czy systemowej (gdzie terapii poddawani są członkowie całej rodziny rozumianej tu jako „system”).
Zaznaczyć należy, że skuteczność psychoterapii zależy w dużej mierze od wykształcenia, doświadczenia i umiejętności psychoterapeuty. Psychoterapeuci „STREFY ZMIANY” to dyplomowani psychologowie, psychoterapeuci w trakcie szkolenia przygotowującego do certyfikacji Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, z doświadczeniem w pracy z osobami z różnego rodzaju zaburzeniami i problemami życiowymi.